کتابداران فردا

اطلاع رسانی همسایه ای

سن و سال آدمیزاد که بالا می رود، دیگر به خیلی چیزها علاقه چندانی نشان نمیدهد. یکی از این چیزها برای نگارنده این پست، تماشای مسابقات فوتبال است که روزگاری در سنوات ماضی، جدول لیگهای داخلی و خارجی را کامل از حفظ بود و مرتب پیگیری می کرد، اما امروز در دهه 70 به سر می برد و فکر می کند که هنوز جواد زرینچه پیستون راست استقلال است یا مجتبی محرمی هنوز دفاع چپ پرسپولیس است! سعید کوچولوی سابق ما که الان اول راهنمایی است، با جزئیات کامل اکثر فوتبالیستهای ایران و جهان را می شناسد و آدم خجالت می کشد وقتی مثلا اسم گاتوسو را می آورد نمیدانستم نوعی پفک جدید است یا یک بازی تازه ایکس باکس! مایه شرمساری است که سرکلاس، نام مسی بیاید و شما با گیجی بگویید کتابی از او نخوانده اید! بگذریم! تلویزیون اساسا وسیله ای است که شاید هفته یک یا دو ساعت در منزل ما روشن است.از وقتی ای دی اس ال پایش را به خانه باز کرده، تلویزیون ما شده دل آزار! بر این اساس این چند وقت به این نتیجه رسیدم که گاهی لازم نیست برای کسب اطلاعات بدوید و از رسانه های مختلف استفاده کنید. کافی است پسر ده ساله همسایه فریاد بزند گل! گل! چه گلی! تا بفهمید که امروز لیگ بوده و فقط کافیست کانال سه را روشن کنید تا تصویر آهسته گل را ببینید و اگر حال داشتید بقیه فوتبال را هم ببینید.

نویسنده : Amir Reza Asnafi : ٩:٠٦ ‎ب.ظ ; یکشنبه ۳ مهر ۱۳٩٠
Comments نظرات () لینک دائم