کتابداران فردا

اختلاف در حد یک خیابان

زمانی که کفشهای آهنی به پا کرده بودیم و در جستجوی منزل مسکونی، آژانسهای مسکن را زیر و رو می کردیم و خانه به خانه می گشتیم تا خانه ایده آل یا حداقل نزدیک به ایده آل، پیدا شود، با کمال تعجب می دیدیم، منازل یک سمت اتوبان فلان به لحاظ قیمت، با منازل آن سمت همان اتوبان، زمین تا آسمان فرق دارد. در توجیه این مطلب، می گفتند: ((خب دیگه! بالاخره زمینهای این سمت اتوبان باید با آن سمت یک فرقی داشته باشن!)) در حالیکه تنها شکاف بین دو منطقه، همین یک اتوبان بود. حال با توجه به این نکته، تعجب حقیر از این است که چطور ممکن است این قضیه به امور کتابخانه ها و فرهنگ کتابخانه روی هم سرایت کند؟به طوریکه کتابخانه عمومی در این سمت بولوار، اعضای اندک، بی رمق، کم حوصله و غیر فعالی داشته باشد که فقط این هستند که از قرائت خانه برای درس خواندن استفاده کنند و حتی وقتی کتابخانه برای دوره های آموزشی و نشستهای تخصصی فراخوان میزند، با روی ترش، می گویند که کار داریم، کلاس داریم، مدرسه و دانشگاهمان واجب تر است(!)، و کتابدار بی نوا را حسابی سرخورده می کنند، ولیکن در کتابخانه عمومی آن سوی بولوار، اعضا برای شرکت در کلاسهای آموزشی و فعالیتهای داوطلبانه و خلاقانه در کتابخانه، از هم پیشی می گیرند؟ ببین تفاوت ره از بلوار تا به بلوار است! واقعاً این میان، چه کسی را باید اهمال کار معرفی کرد؟ خانواده ها، مؤسسات آموزشی نظیر دانشگاهها و مدارس یا خود کتابدار؟ پاسخ این سؤال واقعاً پوشیده است و نمیدانیم تقصیر را به گردن چه کسی بیندازیم!

نویسنده : Amir Reza Asnafi : ۱٠:٢۸ ‎ق.ظ ; چهارشنبه ٢٥ آبان ۱۳٩٠
Comments نظرات () لینک دائم