کتابداران فردا

احترام به خویشتن

بارها در مقالات، گفتگوها، همایشها و نظایری از این دست، درباره منزلت حرفه و رشته بحث به میان آمده است و تحلیلها و تفسیرهای خاص خود را به عنوان دستاورد به نمایان گذاشته است. در این یادداشت کوتاه، قصد این را نداریم که به این مقوله بپردازیم اما خواندن کتاب خاطرات محمد علی جمالزاده، ما را بر آن داشت تا از این زاویه به منزلت رشته خود نگاه کنیم. بین پیام این یادداشت و منزلت حرفه ای، به خصوص حرفه ما، رابطه نزدیک و معنا داری وجود دارد.

کتاب خاطرات محمد علی جمالزاده، به کوشش ایرج افشار و علی دهباشی را از کتابخانه دانشکده امانت گرفته و در حال خواندنش بودیم. در صفحه 134 این کتاب، یادداشتی بود که توجهمان را جلب کرد. خلاصه این یادداشت به شرح زیر است:

تقی زاده از روشنفکران معاصر و از یاران جمالزاده، چنین گفته است که "روزی در انگلستان، از نظر مالی سخت در مضیقه بودم. تا اینکه پروفسور براون، به من خبر داد که یکی از ثروتمندان نامی امریکا که برای تهیه فهرست از کتابخانه بزرگ خود، به یک نفر آدم با کمال و وارد نیاز دارد. قبول کردم که این کار را برعهده بگیرم". صاحب کار، کتابخانه مجلل را با یک نفر پیشخدمت مخصوص در اختیار تقی زاده می گذارد و نهایت احترام را در حق او روا می دارد. تقی زاده سعی داشته که کار را زودتر به پایان برساند تا صاحب کار تصور نکند اهمالی در کار است. تنظیم فهرست خیلی زود به پایان رسید. نامه ای با مضمون احترام و تشکر فراوان همراه با یک قطعه چک سفید امضا برای وی ارسال شد. پیشخدمت مؤدبانه ایستاده بود و منتظر درج مبلغ بود. تقی زاده می گوید: " متحیر بودم که چه بنویسم. ناگزیر چند صد دلار نوشتم و به پیشخدمت دادم. همین که چشم منشی به مبلغ چک افتاد یکه خورد!انتظار داشت چند هزار دلار نوشته باشم. به طور علنی از احترام او نسبت به من کاسته شد. آن مبلغ به سرعت مصرف شد و باز دچار تنگی معاش شدم...". البته شرح کامل فهرست نویسی این کتابخانه در مجله بخارا شماره چهار ذکر شده است.

گاهی، فروتنی و نجابت بیش از حد ما کتابداران کار دستمان می دهد و با اینکه قصد و نیتی جز خدمت رسانی نداریم، ولی دیگران تصور می کنند این تلاش ما، که اغلب یا بی مزد است یا با دستمزد اندک، بی ارزش است و هرکسی از انجام آن بر می آید. جستجویی که برای یک کاربر جهت یافتن منابع اطلاعاتی اش می کنیم، تلاشی که برای راضی نگاه داشتن او از خدمات کتابخانه ای می کنیم، بعضاً کارگاههای آموزشی که برای رشته های دیگر برگزار میکنیم، نیز می تواند در نگرش نسبت به منزلت حرفه ای ما اثربخش باشد. منظور، داشتن نگرش کاسب کارانه، سودجویانه و درآمد زایی نیست، بلکه ارزش دادن به آن خدمتی است که انجام می دهیم. همیشه قرار نیست، یک خدمت یا کالای رایگان از نظر مصرف کنندگان با ارزش باشد. هر زمان بهای متناسب با آن خدمت و زحمت، در نظر گرفتیم، می توانیم ارزشمندی خود و حرفه خود را نیز از آن منظر ارتقاء دهیم.

نویسنده : Amir Reza Asnafi : ٩:٤٧ ‎ب.ظ ; یکشنبه ٧ اسفند ۱۳٩٠
Comments نظرات () لینک دائم