کتابداران فردا

آموخته های ته کشیده!

سوگند به روح همه کتابداران درگذشته که ما ادبیات کودک را دردوران دانشگاه خوانده ایم و فقط روی کودکان تمرکز کردیم و بس! فکر نمیکردیم کودک خردسال روزی روزگاری بزرگ شود و نوجوان بنامندش. سعید کوچولوی سابق دوم راهنمایی رونده را عرض میکنیم. کم کم وارد نوجوانی می شود و باید با احتیاط بیشتر با او برخورد کرد. نه خیلی شل و ول، نه خیلی تند. باید انتظار تندخویی را از او داشت. طبیعی است. سنش اقتضا میکند. کاش بچه ها همیشه کودک می ماندند. هر چه بزرگتر شوند دغدغه راجع به آنها سخت تر میشود و رفتارها باید احتیاط آمیزتر باشد. محتاط تر از قبل و جدی تر.به نظر میرسد در این سن، باید فردی را که بین کودکی و نوجوانی را سپری میکند بر اساس نیازهای خودش، کانالیزه نمود. وقتی برنامه خاصی را برایش مشخص کنید در چارچوب آن برنامه، حرکت میکند. کتابش را به موقع میخواند. کلاس زبان و موسیقی اش را با علاقه پیگیری میکند. در مهمانی ها شرکت میکند و با همسالان خود نیز نشست و برخاست دارد. وگرنه، از صبح تا شام مقابل رایانه در حال بازی است. سن، سن حساسی است و باید بیشتر مراقب بود.

نویسنده : Amir Reza Asnafi : ۳:۳٩ ‎ب.ظ ; سه‌شنبه ۱٤ شهریور ۱۳٩۱
Comments نظرات () لینک دائم