کتابداران فردا

یکی بود و وبلاگی بود

یکی دو هفته قبل، روز جهانی وبلاگ نویسی بود. 30 آگوست. امروز داشتم به این روز فکرمیکردم. روز جهانی وبلاگ گذشت و ما کتابداران وبلاگ نویس، حتی یک کلمه هم راجع به  این رسانه ننوشتیم و نگفتیم. نگفتیم که طی این ده سالی که وبلاگ وارد کتابداری ایران شد چه قدر توانستیم اخبار را سریعتر به گوش دوستانمان برسانیم. اطلاعات روز آمد تخصصی را با سرعت بیشتری را به اشتراک گذاشتیم. خلاصه دنیای جدیدی به رویمان باز شد. روزگاری که هنوز هم خبرگزاری مخصوصمان را نداشتیم و هر چه خبر بود از دل وبلاگهایمان به هم میرساندیم. روزگاری که حتی یادداشتهای انتقادی و علمی مان را در وبلاگمان می نوشتیم و چقدر ذوق می کردیم که مطالبمان مورد توجه دیگران واقع شده و برایمان کامنت (نظر) گذاشته اند. چه دوستان و همکارانی که از دل وبلاگهایمان نیافتیم. نوشته های وبلاگها، البته نه آنهایی که فقط کپی و پیست بودند، بوی ذهن و ایده نویسنده را میداد. واقعاً خلق مطلب میشد. به دل می نشست. جذاب بود. ولی به همین راحتی، جنس تازه که آمد رسانه تازه که رسید، وبلاگ را رها کردیم به حال خودش، تعطیلش کردیم. نوشتن وبلاگی را کنار گذاشتیم. شاید هم وبلاگ نویسی برای خودش عمری داشت و به هرحال، باید رسانه سریعتر و جذابتری می آمد. به هرحال، یکی بود و یکی نبود، وبلاگ نویسی در کتابداری ما کم اهمیت نبود...

نویسنده : Amir Reza Asnafi : ۱۱:٢٥ ‎ق.ظ ; یکشنبه ۱٩ شهریور ۱۳٩۱
Comments نظرات () لینک دائم