کتابداران فردا

سکوت پیشگی

این روزها انجمن خیلی تنها مانده. خیلی بیشتر از آن چیزی که فکرش را بکنید. همه کمیته ها زیر فشار هستند تا به بهترین نحو کار خود را انجام دهند. برای کارگاهها، همایشها و نشستها برنامه ریزی میشود. اطلاع رسانی میشود و نشستهای مشترک هم مکرر برگزار شده. ولی..یک چیزی این وسط لنگ میزند و آن مشارکت است و حس مسئولیت پذیری اجتماعی. درست است که همه گرفتارند، وقت ندارند، انجمن داوطلبانه است، برایشان سود و منافع مالی ندارد. ولی تا کی؟ پس چه وقت باید فکر کنیم که انجمن حرفه ای هم داریم؟ چرا دست مشارکت را به سوی انجمن دراز نمیکنیم؟ بیرون نشستن و نقد کردن و غلط گرفتن خیلی ساده است، ولی وقتی پای مشارکت وسط می آید پیشه مان سکوت است و دیگر هیچ..

دل خوش بودیم به دانشجویان و ادکایی ها. آنها نیز انجمن را رها کرده اند و سر هرکسی به جایی گرم است و حتی پرسیده نمیشود این ماه انجمن چه کرد؟ ماه انجمن چه میخواهد بکند؟ اصلاً کسی خبرنامه را دید؟ نظرش چه بود؟ چرا باید خبرنامه انجمن فقط 16 صفحه آنهم با نویسندگان تکراری باشد؟ آن شور و انرژی کجاست؟ مسئولیت پذیری اجتماعی ما کجا رفته؟ این ها سوالاتی است که بی جواب مانده اند. انجمن ما زمانی انجمن است که همه اعضاء زیر بال و پرش را بگیرند و همه همیاری و همکاری کنند. از کتابداران گرفته تا اساتید و دانشجویان. این بی توجهی به انجمن، فشار را روی کمیته ها زیاد میکند و موجبات تنشهای فراوانی میشود. تنها میتوان امیدوار بود که این حس مسئولیت پذیری اجتماعی در افراد بیدار و نهادینه شود تا بتوان از کسوت سکوت پیشگی خارج شد و به وسط میدان آمد.

نویسنده : Amir Reza Asnafi : ٩:٥۸ ‎ق.ظ ; چهارشنبه ۳ آبان ۱۳٩۱
Comments نظرات () لینک دائم