کتابداران فردا

شعری کتابدارانه

نمیدانم که سال 1379 یا 1380 بود. در بخش نشریات کتابخانه میرزای شیرازی دانشگاه شیراز در حال بررسی و مطالعه مجلات تازه بودم که چشمم به مجله پیام بهارستان افتاد. نشستم و ورقش زدم. در صفحه اول، چشمم به مطلبی افتاد که بسیار تامل انگیز بود و در انتها شعری راجع به کتابدار نوشته بود. گفتم بد نیست به مناسبت روز کتابدار و هفته کتاب، این شعر را با شما قسمت کنم. البته شاعر معاصر عزیز، آقای نعمت اله پاکدامن(شاکر نائینی)، زحمت کشیده و در شعر تغییراتی دادند که شعر اصلاح شده را در اینجا ارائه میکنم.

((کتابدارم و دستم چو ابر بارانی است))

                                                      کتاب، مونس شب های تار ظلمانی است

چو داده ام دل خود را به این کتاب، اکنون

                                                       درون این دل من، دانش فراوانی است

((منم که گنج خودم را نمی کنم پنهان

                                                   سزای هرکه نخواهد زمن پشیمانی ست))

مرو به خانه آنها که سیم و زر دارند

                                                   بیا به خانه ما بین، کتاب مهمانی است

سروده از: شاکر نائینی

نویسنده : Amir Reza Asnafi : ٦:٥٢ ‎ق.ظ ; پنجشنبه ٢٥ آبان ۱۳٩۱
Comments نظرات () لینک دائم