کتابداران فردا

شگفتی در سرعت عمل

از عجایب روزگاری که همه چیز در آن تند و سریع است یکی هم اینکه، یک بار باید سالها چشم انتظار باشی تا بلکه یک داور دلش به رحم بیاید و مقاله دریافتی شما را پس از ماهها انتظار به داوری بنشیند، یکی دیگر هم اینکه وقتی پرونده مقاله ات را بررسی می کنی می بینی داور مثلا ساعت 10 مقاله را دریافت کرده و ساعت 10:03 نتیجه نهایی را اعلام کرده است! حکایتی جالب و غیر عجیب است! چون مدتهاست در حال عادت به تعجب نکردن هستم! خاطرم هست در دوران طفولیت، وقتی به پزشک نزدیک منزل مراجعه می کردیم ده دقیقه هم نمیشد نسخه را می پیچید! با چند سوال و نگاه! نه معاینه نه اندازه گیری فشار! مثل اینکه میتوانست همه را در یک نظر اسکن کند و خروجی بدهد. شاید هم نسخه ها را از شب قبل حاضر می کرد تا فردا بر اساس قرعه به مریض بدهد. برخی داوران مجلات هم همین حکایت را دارند. برای برخی داوران ما حوصله، علاقه، وقت و خیلی موارد دیگر نیست تا روی یک کار پژوهشی عمیق شوند و واقعاً نقد عالمانه اش کنند! ای کاش کارگاه آموزشی چگونگی داوری مقاله هم برگزار می شد. گاهی فکر میکنم مدرسان رشته دیگر خیلی رها شده اند و خیلی از ما دیگر نیازی به آموزش پیدا نمی کنیم. در حالیکه واقعا چنین نیست. اگر قرار است صحیح آموزش بدهیم باید شیوه های آموزش را هم بدانیم. داوری منصفانه و عالمانه هم نوعی آموزش است. از آموزش خودمان غافل نشویم.

نویسنده : Amir Reza Asnafi : ٩:۳٥ ‎ب.ظ ; چهارشنبه ۳٠ اردیبهشت ۱۳٩٤
Comments نظرات () لینک دائم