کتابداران فردا

برگى از تاريخ كتابدارى در ايران

منابع كهن ايران حاكى از وجود كتابخانه ها و كتابداران اهل ذوق است; اما اسناد موجود از روش ها يا مدارس تربيت كتابدار نشانى نمى دهند. از فحواى متون مى توان استنباط كرد كه انتخاب كتابدار براى كتابخانه هاى كهن ايران براساس دانش و فضل فردى آنان بوده است و شناختى كه احتمالاً صاحبان كتابخانه هاى شخصى و يا متوليان كتابخانه هاى غيرشخصى (مثلاً كتابخانه هاى مدارس نظاميه) از علم و فضل اين افراد داشته اند.
تحولات سياسى و اجتماعى و فرهنگى و اقتصادى ايران پس از مشروطيت, الگوهاى كتابخانه و كتابدارى جديد را به كشور معرفى مى كند و كتابخانه ها به عنوان مؤسساتى نسبتاً همگانى تلقى مى شوند و اندك اندك تصورى از كتابدارانى با شرح وظايفى معين و امروزى در ذهن دولتمردان شكل مى گيرد.
نخستين نشانه هاى چنين تصورى را در سيصد وشصت و هشتمين جلسه شوراى عالى معارف و دو مصوبه آن ـ يكى در تأييد دانشنامه فنى كتابدارى دكتر محسن صبا و ديگرى در رابطه با تصويب برنامه تحصيل كلاس كتابدارى و آيين نامه كلاس كتابدارى ـ مشاهده مى توان كرد و براساس مصوبات اين دو صورت جلسه, سال 1316 را مى توان سال مبارك آغاز كتابدارى نوين ايران شمرد.
منبع:http://www.balagh.org/shareh/majallat/ayeneh_p/067/b.htm
نویسنده : Amir Reza Asnafi : ۱:٥٠ ‎ب.ظ ; چهارشنبه ٢۱ آبان ۱۳۸٢
Comments نظرات () لینک دائم