کتابداران فردا

ما و کارورزی و ...




۴سال دوره کارشناسی را ۱۲ واحد کارورزی همراهی ميکند و دوره کارشناسی ارشد هم سه واحد کارورزی را دربرميگيرد. آيا تابه حال با خود فکرکرده ايم که دراين ۱۶ واحد درچه کاری ورزيده ميشويم يا چه کاری می آموزيم؟ ظاهرقضيه دراين است که ما بايد اصول نظری را که آموخته ايم درکارورزی به صورت عملی پياده کنيم.يک بعد ديگرقضيه هم آشنا شدن با محيط کتابخانه و تجربه کردن برخورد با مشتريان کتابخانه و نيز فعاليت دربخش خدمات فنی است.اما کارورزی هم مثل خيلی ازموارد ديگردچار بيماری سمبليسم( ب را با فتحه بخوانيد) گرديده است.دانشجويان ما چند صد ساعتی را برای يک کتابخانه کارميکنند و بعد هم قضيه فيصله ميابد.حالا چيزی يادگرفتند يا نه-اهميتی ندارد مهم گذشتن آن زمان مورد نظراست! قصد مقايسه که کاری بس عبث و تکراری است نداريم.ولی دربلاد کفر-تازه ترين مهارتهای جستجو درپايگاههای اطلاعاتی-نحوه عملی مصاحبه مرجع- و... به دانشجويان رشته ما آموزش داده ميشود.اما دربرخی کتابخانه های ما دانشجويان کتابداری و اطلاع رسانی با چسب چوب و برچسب زدن برکتابها و قراردادن کتابها درقفسه يا شلف کردن و نظايری ازاين قبيل وقت خودرا ميگذرانند و کتابدارنماها هم با خيال راحت به گفتمان اينترنتی يا تلفنی يا نوشيدن چای و... میپردازند و آخرسرهم برای دانشجوی بخت برگشته ساعت ميزنند.طبيعتا بيشتر شما با اين موراد روبرو بوده ايد.شايد مواردی استثنا هم دراين باره وجود داشته باشد ولی بيشتر ماجرا همين است که با آن برخورد داشته ايم و داريم.
جای تاسف است که برخی ازکتابخانه ها هم ازنزديک شدن دانشجو به رايانه به بهانه خراب کردن آن جلوگيری ميکنند.برخی ازکتابخانه ها هم که به کارفهرست نويسی علاقه دارند به اراشد خود می گويند که کتابهای ۱۹۱۶ را فهرست نويسی کنند.به قول يکی ازاساتيد ((که چه بشود؟)) اصلا کارورزی يعنی چی؟ چرا کاری ميکنيم که دانشجويان آنرا با بيگاری درکتابخانه يکی بدانند؟ کمی فکرکنيم که هدفمان ازکارورزی چيست؟ غيرازتجربه کسب کردن است؟ اصلا ما که اين همه درزمينه مرجع کمبود داريم چرا دانشجويان را دراين بخش حساس به کارنميگيريم و اين بخش را فعال نمی کنیم؟مگر نه اينکه کار درکتابداری و اطلاع رسانی تجربه است و تجربه است و تجربه. با چسب وررفتن و گرد و خاک کتاب گرفتن و کارهای تکراری کردن و ... تجربه به دست نخواهد آمد. بايد يک فکراساسی کرد.با سخنوری هم مشکلی حل نخواهد شد.يکی ازبزرگترين چالشها و مشکلات دانشجويان کتابداری و اطلاع رسانی ما همين کارورزی است که آه و فغان زيادی برسرآن است... مثل خيلی چيزهای ديگر. برای اصلاح هيچ وقت ديرنيست.همه چيزدست خودمان است.فقط کمی... بله.مشکل همان کمی است!

نویسنده : Amir Reza Asnafi : ۳:٤٩ ‎ق.ظ ; دوشنبه ٢٥ اسفند ۱۳۸٢
Comments نظرات () لینک دائم