کتابداران فردا

کتاب جديد

کتاب راهنمای عملی تاسيس مرکز اطلاع رسانی نوشته کارن کريزمن توسط خانم دکتر عصاره ترجمه شده است و به زودی -تا يک هفته ديگر -به بازار خواهد آمد. دانشگاه چمران اهواز اين کتاب را چاپ کرده است و به احتمال فراوان در مقطع کارشناسی ارشد هم تدريس خواهد شد. گفتين است که کريزمن ۱۳ سال سابقه مديريتی نيز دارد.
جشن فارغ التحصيلی
باخبر شدیم که امروز از ساعت 3 لغایت 5 بعدازظهر مراسم جشنی به مناسبت فارغ التحصیلی دانشجویان کارشناسی کتابداری ورودی 81 در محل آمفی تئاتر دانشکده برگزار خواهد شد. برای اين عزيزان آرزوی بهروزی داريم. درضمن دانشجويان کتابداری پزشکی اهواز ورودیهای ۱۳۸۱هم چهارشنبه هفته آينده جشن فارغ التحصيلی دارند. برای آنها هم آرزوی توفيق داريم.
کتابداری يعنی مرگ؟!
در بخش گفتگو بدون وقت قبلی در آخرين شماره خبرنامه انجمن گفتگويی با دکتر حری صورت گرفته بود که اين بخش آن از ساير قسمتهايش برجسته تر بود:
-کتابداری يعنی مرگ. چون تا وقتی بيرونش هستی نمی دانی چيست و وقتی بر تو عارض شد نمی توانی توضيح دهی که چه هست. کتابداری مشکل ندارد اين نگاه ماست که مشکل دارد.
گر شکستی هم هست از خودماست
در هر رشته و علمی نگارش مقاله و صورت دادن تحقيق امری است که سبب گسترش و به روز شدن آن رشته می گردد. در هر رشته ای بايد محققينی وجود داشته باشند تا پايه های نظری آن رشته مستحکم گردد و کم کم منقرض نگردد. اما چيزی که در اين ميان مطرح است همکاری و همفکری عالمان هر رشته است تا هم کار موازی صورت نگردد و هم اينکه مشکلات موجود در يک رشته بهتر حل شود... در يکی از وبلاگها يکی از دوستان بلاگر گلايه ای از تک صدا بودن در جامعه کتابداری ايران گلايه کرده بودند و الحق گلايه ای به جا داشتند. در شرايطی که جامعه علمی جهان به سوی مشارکت و همکاری در پژوهشها گام برمی دارند هنوز در بسياری از جنبه های علمی و پژوهشی رشته خودمان با انزواکاری مواجه هستيم. به هرحال بحرانی است که بايد اساسی به حال آن فکری شود. اگر مقاله ای نگاشته می شود يا پژوهشی صورت می گيرد برای ارتقای سطح اطلاعات کتابداران و نيز استحکام پايه های نظری کتابداری که خيلی ها مدعی اند در اين زمينه خيلی لنگ می زنيم- و نيز يافتن راهکارهايی بهينه جهت خدمت رسانی به کاربران می باشد. اما گويا خيلی از ما هدفمان از پژوهش فراموش کرده ايم و آن را به منزله ابزاری برای فربهی خود در جنبه های مختلف می دانيم. اگر که هدف ما اين آخری باشد که بايد گفت راهی عبث رفته ايم و رو به انقراض گام برداشته ايم. عدم همکاری و نيز عدم وجود علاقه به همکاری(شايد) بين ما جماعت کتابدار در انجام پژوهشها سبب رکود ما ميشود و ما را از دستيابی به پيشرفتهای حرفه ای دور می کند. اين حقيقتی است که همه آن را لمس می کنند. حتی يک بازبين ساده کتابخانه. امروز اتحاد و مشارکت و همکاری ميان کتابداران بايد حرف اول را بزند. امروز مشکل ما عدم انعکاس پژوهشهای ما-آثارما-فعاليتهای ما-تلاشهای ما درکتابخانه ها و دانشگاهها بين عامه مردم و به طور خاصه بین رشته های ديگراست. بهتر است با باز کردن چشمان خود ببينيم که دورانی که رشته های ديگر از ضعف پايه های نظری رشته ما و حتی نام رشته ما با کنايت و حتی مزاح و ديگر حالات نام می بردند امروز ديگر بهانه آنها انحصارگرايی ما و عدم همکاری و مشارکت ما در نگارش مقالات و انجام دادن پژوهشها و تک صدايی است. ما بايد حضور خود را در رسانه ها پررنگ تر کنيم. بايد تجربه کسانی را که عمرخود را در کتابداری گذرانده اند با انگيزه و نيروی جوانان تلفيق کنيم و مشارکت فعال را تجربه کنيم. اينگونه می توانيم کتابدارانی آزادانديش و متحد باشيم و از شعار دوری کنيم و بر پايه شعور به پيشرفت رشته خود و تامين نيازهای اطلاعاتی جامعه کمک کنيم...
نویسنده : Amir Reza Asnafi : ۱:٥۳ ‎ب.ظ ; دوشنبه ٥ دی ۱۳۸٤
Comments نظرات () لینک دائم