کتابداران فردا

کتابداری خودمانی

....با اجازه حسن نراقی، نویسنده کتاب جامعه شناسی خودمانی..

چرا درمانده ایم؟ چرا مهجوریم؟ چرا به ما بها نمیدهند؟ چرا....چرا....چرا... سئوالاتی است که دیگر لقب نخ نما به آن داده ایم. ازبس همه ساله و در همه همايش ها  راجع به آن ذکر مصیبتها کردیم. گاهی میخواهیم با "پرسشهای اساسی" به آن پاسخ دهیم و همه چیز را از این طریق حل کنیم. گاهی می خواهیم"جنبش تغییرنام" را به راه اندازیم و شعارهای پوپولیستی میدهیم. گاهی چنان به خودزنی مشغول می شویم و فغان "هیچکس ما را نمی شناسد" و" هیچکس به ما  اهمیت نمی دهد" را سر می دهیم که واقعا حیرت می کنیم از این همه مظلومیت و دلمان برای خودمان تنگ می شود. برای خیلی ها هم که این مساله دیگر حل شده و همچون انسانهای متمدن به وظیفه خود مشغولند. اما در هرحالت که باشد واقعیتی است که از آن گریزی نیست. از هر نکته که می گذریم نام، مهجوریت و منزلت سه رکن اساسی هستند که ذهن بسیاری از دانشجویان و اساتيد کتابداران را به خود مشغول می کند و آنها را از مسائل دیگر باز می دارد. نه... لازم نیست که حتما از خودمان تعریف کنیم و خود را برترین فضلا بدانیم.. بلکه باید با دیدگانی باز و هوشیارانه پیرامون خود را بنگریم . این مساله که کم کم حوصله جماعت کتابدار را سر می برد و آنقدر تکراری شده که دیگر خیلی ها حاضر نیستند وارد این بحث بدشگون شوند ریشه یابی کنیم... برشت می گوید: آنکس که حقیقت را نمی داند ابله هست و آنکه می داند و پنهان می کند جنایتکار است. بسیاری از شما عزیزان روی سخن این نوشتار نیستید، و سعی شده کمترین اثری از سوگیری در این نوشتار باشد.

ببینیم که ریشه این به اصطلاح درماندگی کجاست؟ در این مقوله، باید از ابعاد مختلف وارد شد و در جنبه های مختلف به بحث پرداخت.

بیگانگی با مطالعه و کتابخوانی

فناوری هراسی و گریز از دانش و اطلاعات روز

مسئولیت گریزی و نارضایتی همیشگی: این امر در وجود بسیاری از ما کتابداران نهادینه نشده که نباید آدمهای اخموی غرغرویی باشیم که هرکاربری با دیدن ما فرار را برقرار ترجیح دهد. در دوران کارشناسی یک خانم میانسال مسئول بخش نشریات کتابخانه بود. روزی نبود که در حین کار صدای غرغر او به گوش نرسد! مرتب از زیادی کار، سروکله زدن با مراجعه کننده و مسائل خانوادگی خودش گلایه داشت!! این کتابدار بالاخره بازنشسته شد و جهانی را آسوده کرد!

پایبندی افراطی به برخی مقررات دست و پا گیر

عدم حضور فعال در محافل علمی

عدم انعکاس فعالیتهای برجسته کتابخانه به مسئولان سازمان

این کلی ترین عواملی است که میتوان به مهجوریت کتابداران نسبت داد که باید به صورت مستند و مفصل روی آنها بحث شود. شاید یک بار برای همیشه این موضوع حسابی تحلیل شود و هرسال و هربار مجبور نباشیم شاهد ذکر مصیبتهای مختلف از اطراف و اکناف باشیم....

نویسنده : Amir Reza Asnafi : ٢:٠۳ ‎ب.ظ ; جمعه ٩ شهریور ۱۳۸٦
Comments نظرات () لینک دائم