کتابداران فردا

این زمانهای نازنین

۶سال پیش وقتی که تازه رفته بودیم به اهواز ایمیلی از زنده یاد خانم فرزین دریافت کردیم که درمورد قدر دانستن خیلی چیزها بود و یکی از آنها ازش زمان را دانستن بود. " ارزش یک دقیقه را از کسی بپرس که از قطار جامانده است." این جاماندنها چه قطار و چه هواپیما واتوبوس خیلی دردناک است. فشار روحی اش به کنار و هزینه اش هم به کنار دیگر و اینکه چطور می شود زمان رفته را جبران کرد. هنوز لحظه ای که در کرمان از قطار تهران جا ماندیم را فراموش نمی کنیم. انگار با رفتنش داشت دهن کجی می کرد و روی ما آّب سردی می ریخت از روی لجاجت! برخی جاماندن ها جبران پذیر است و برخی دیگر نه! مدیریت زمان در این موقعیت نقش مهمی را ایفا می کند. اگر میخواهیم از حرکت و پویایی در زندگی جانمانیم باید بتوانیم زمان را مدیریت کنیم. یکی از جاماندنها و تاخیرهای دردآور دیر رسیدن به جلسه آزمون است آنهم اگر چیزی مثل کنکور یا آزمون پایان ترم باشد.چون میتواند ماحصل یک سال تلاش را به باد فنا دهد.

 متاسفانه امروز یکی از آن رویدادهای ناخوشایند رخ داد. سر جلسه آزمون درس اصول کتابداری در دانشگاه شهید بهشتی متوجه شدیم دونفر از دانشجویان فعال نیستند. پس از پیگیریهای لازم حدود یک ساعت و ده دقیقه بعد رسیدند که متاسفانه امکان حضور در جلسه برایشان فراهم نبود. مسئول آموزش نیز مخالف حضور ایشان در جلسه بود. دیدن چهره محزون و در هم شکسته این دونفر دردناک و آزرده کننده بود ولی...علیرغم میل باطنی برای این دو نفر غیبت ثبت شد. شاید اگر زمان مدیریت می شد این اتفاق نمی افتاد. شاید...

نویسنده : Amir Reza Asnafi : ۱۱:۱۸ ‎ق.ظ ; دوشنبه ٢۱ دی ۱۳۸۸
Comments نظرات () لینک دائم