کتابداران فردا

برای آقای علی حمیدی..

سال 1378، هنگامی که وارد دانشکده ادبیات و علوم انسانی دانشگاه شیراز و بخش علوم کتابداری و اطلاع رسانی این دانشگاه شدم، در حالیکه حیران دور خودم می گشتم جوانی قدبلند، عینکی و خوش برخورد به استقبالم آمد. خیلی با دقت  و با حوصله، راهنمای ام کرد که چطور انتخاب واحد کنم، اساتید هر یک از دروس چه کسانی هستند و چه خصوصیتهایی دارند و از ویژگیهای مثبت کتابداری برایم تعریف کرد. در همان مدت زمان یک ساعته، اطلاعات فراوانی داد و اولین جرقه های دوستی ما شکل گرفت.

وارد شدن به انجمن علمی دانشجویی کتابداری دانشگاه، کار کردن در بخشهای مختلف کتابخانه، بحثهای جدید و به روز کتابداری، صحبتهای دوستانه، سفرهای علمی، رفتن به منازل اساتیدی چون زنده یاد فرزین و آقای احمدی لاری عزیز در تعطیلات نوروز، تلاشهایی که برای فعال سازی دانشجویان و شکل گیری انجمن علمی کتابداری دانشگاه شیراز انجام می شد و... همه از خاطراتی هستند که به صورت مشترک با ماست. آقای حمیدی، در اوائل دهه 1380 بود که دانشجوی نمونه کشوری شد و بعد هم رتبه اول کارشناسی ارشد کشور را به دست آورد. طی سالهایی که اهواز بودم، از هم دور ولی جویای احوال یکدیگر بودیم. تا اینکه تقدیر چنین رقم زد که در مقطع دکتری، با هم همکلاس شویم. همراه با آقای دکتر قاضی زاده، و البته دوستان بسیار عزیز آقای دکتر زین العابدینی و خانم دکتر مکتبی فرد، سه شنبه های به یاد ماندنی را سپری میکردیم. زمان گذشت و هریک از دوستان از رساله خویش دفاع کردند و این بار قرعه به نام آقای حمیدی افتاده است. روز دوشنبه 28 آذرماه در اهواز از رساله دکتری خود دفاع می کنند. خیلی دوست داشتم در جلسه دفاع این دوست عزیز باشم ولی یک کار فوری و ضروری و حیاتی که همانروز پیش پایم قرار گذاشته شده، ناچارم میکند که از راه دور برای آقای حمیدی عزیز، آرزوی موفقیت و لحظات خوشی داشته باشم. او به خوبی میداند که جلسات دفاع چقدر طولانی و استرس زاست. درکش میکنیم و تنها می توانیم آرزو کنیم چهره او را بعد از جلسه دفاعیه، خندان ببینیم.

نویسنده : Amir Reza Asnafi : ٧:٥۸ ‎ب.ظ ; چهارشنبه ٢۳ آذر ۱۳٩٠
Comments نظرات () لینک دائم