وبلاگ هنوز زنده است تا نوشتن ادامه دارد


سال1382 بود که با وبلاگ آشنا شدم. پدیده وبلاگ و وبلاگ نویسی تازه وارد ایران شده بود و هنوز شبکه های اجتماعی موبایل محور جایی نداشتند. وبلاگ نویسی آنقدر بین فارسی زبانان رایج شده بود که انگار یک دریچه جدید از دنیای اطلاعات به روی همه باز شده بود. یک فضای دلنشین آگاهی بخش. هنوز انتشار مطالب جعلی رایج نبود. هنوز هرزنویسی در فضای مجازی جاری نبود. مردم می نوشتند آنچه بلد بودند و آنچه دوست داشتند. واقعاً آن زمان از خواندن وبلاگهای دیگران لذت می بردم. رایج ترین کامنت در وبلاگ ها این بود: وبلاگت را دیدم! بهش لینک دادم! بهم لینک بده!

خلاصه اینکه از همه قشری در این فضا قلم می زدند و این باعث شد سرورهای وبلاگ نویسی به زبان فارسی هم توسعه یابد. کم کم کتابداران هم به فکر ایجاد وبلاگ افتادند. چیزی طول نکشید که به سرعت، در عرض حدود یک سال 250 وبلاگ به وجود آمد. انواع و اقسام وبلاگ ها و بلاگر ها با سلیقه های مختلف. بعضی ها چند سالی ماندند، بعضی یک هفته هم دوام نیاوردند. به قول معروف، وبلاگ تبی بود که تند به عرق می نشست. در این میان، وبلاگهایی هم بودند که جای خالی رسانه های خبری را پر می کردند. مثلا وبلاگ گفتگو که متعلق به انجمن کتابداری ایران بود یا وبلاگ گروهی کتابداران که خانم طاهره کرمی راه اندازی اش کرده بود و کتابداران بلاگر ایرانی در آن می نوشتند. تا همین دو سه سال پیش هم فعال بود ولی به خاطر خیلی مسائل، از جمله پیدایش رسانه های موازی و سریعتر، و گرفتاری وبلاگرها کم کم فعالیتش به رکود گرایید. وبلاگ های کتابداری ایران به ویژه وبلاگ گروهی کتابداران، توانست خلاء رسانه ای و اطلاع رسانی در کتابداری ایران را تا پیش از پیدایش لیزنا پر کند. خاطرم هست که روز 16 بهمن در سازمان اسناد و کتابخانه ملی جمهوری اسلامی ایران برگزار شد تعداد 5 اثر در بخش آثار منتشره، 78 وبلاگ در بخش جشنواره و 40 وبلاگ دربخش مسابقه شرکت کردند و از برگزیدگان آن در مراسم اختتامیه جشنواره تقدیر به عمل آمد. برای آن جشنواره خیلی زحمت کشیدیم و سختی های بعد از آن را هم تحمل کردیم ولی به هرحال کاری شد ماندگار. علت انتخاب 16 بهمن، ایجاد اولین وبلاگ کتابداری ایران توسط دکتر حاجی زین العابدینی در این روز درسال 1382 بود. یک ماه بعد، من وبلاگ کتابداران فردا را ایجاد کردم که هنوز دوستش دارم و بعد از گذشت 17 سال در آن می نویسم. همان سالهای 1392 یا 1391بود که مجموعه ای از بهترین نوشته های وبلاگ نویسان کتابدار ایرانی را جمع کردیم و در قالب یک کتاب به اسم یک دهه وبلاگ نویسی کتابداران ایران منتشر کردیم تا بماند برای تاریخ ماندگار.

هر چند اینستاگرام و لینکدین و خیلی رسانه های دیگر رقیب وبلاگ شدند ولی به نظر من که وبلاگ هنوز زنده است تا فکر کردن و نوشتن زنده و جاودان باشد.

/ 1 نظر / 72 بازدید
internetcataloger

وبلاگ برای ما که نسل وبلاگ نویس بودیم هنوز هم بهترین رسانه است. من با هیچ رسانه دیگری تا این لحظه عوضش نکرده و نمی کنم. مگر اینکه رسانه ماندگار و واجد قابلیت جدیدی بیاید. وبلاگ برای ما یک تعهد است و یک ماندگاری. هر کاری را که عقب بیاندازیم ولی ماهی حداقل یک پست وبلاگ بیات و فراموش نمی شود. اگر نبود همین وبلاگ، این همه نوشته و انگیزه نوشتن در ما پدیدار نمی شد. ما نسل مین مال نیستیم. شبکه های اجتماعی جدید، انگار مجال غم دل گفتن به تو نمی دهند. اما وبلاگ ماندگار و وفادارتر است. http://zabedini.blogfa.com/