به بهانه روز ارتباطات و روابط عمومی

دیروز روز روابط عمومی و ارتباطات بود. یک روز مال همکاران ما. انتظار داشتم واحدها و گروههایی که در طول یک سال به مناسبتهای مختلف خبر آنها را کار می کردیم، برایشان بنر خبری، تبریک و تسلیت می زدیم، خبر فوری می زدیم، عکس فوری می گرفتیم، هدر فوری طراحی می کردیم و غیره و ذلک، یک پیام تبریک به این بچه های زحمتکش روابط عمومی که صبح تا عصر با انواع مراجعان سروکار دارند می دادند. از لحظه سال تحویل، تا روز معلم و کارمند و پژوهش و کتابدار و مهندس و آمار و روانشناس و خلاصه خیلی موارد دیگر را گرامی داشتیم. ولی فقط خودمان بودیم که روز روابط عمومی را برای خودمان زنده نگهداشتیم! فقط خودمان. این ماجرای مهمی نیست چون ارزش کار آدمیزاد به آنجاست که برای پاداش، تشکر و قدردانی کار نکند. یک نقل قول قدیمی هست که می گوید روابط عمومی یک شغل نیست شوق است. خمیرمایه های روابط عمومی خیلی شبیه حرفه کتابداران است. چون آنها هم با تلاش زیاد اطلاعات دقیق و مناسب را از بین انبوه پاره های اطلاعاتی پیدا می کنند و تحویل محققان یا مراجعان می دهند و دریغا که کسی در پایان نامه خود یادی از آنها کند. هر دو قشر کارکنان روابط عمومی و کتابداران با اطلاعات سروکار دارند و گردش آن به صورت سودمند. همین که مراجعه کننده ای راضی از نزد آنها باز گردد کافیست. همین.

/ 0 نظر / 94 بازدید