راه و رسم داوری آثار علمی

هرکاری اصولی و هر چیزی راه و رسمی دارد. کار علمی نیز که دیگر جای خود دارد و به خصوص قضاوت و داوری در خصوص آثار علمی مثل مقالات، طرحهای تحقیقاتی و پایان نامه ها. هیچکس نمیتواند به خودی خود، داور بی طرفی نسبت به یک اثر علمی باشد اگر می خواهیم چنین امری رخ ندهد نیازمند آموزشیم. به خصوص استادیاران جوان و حتی کسانی که پیشکسوت هستند ولی سبک سلیقه محور خاص خود را دارند. در رشته ما هنوز دوره های آموزشی ویژه های اعضای هیات علمی به ویژه برای اصول داوری برگزار نشده است. تا وقتی که مسئولیت کمیته آموزش را در انجمن کتابداری داشتم خیلی تلاش کردم چنین دوره هایی برگزار شود ولی موقعیتش نشد با اینکه همه هم موافق بودند. شاید در این یک ماه باقی مانده از دوره ششم هیات مدیره چنین دوره هایی برگزار شود. به هرحال خود من به صورت آزمون و خطا داوری را یاد گرفتم. به خصوص از اساتیدم مثل دکتر کوکبی، دکتر فرج پهلو، دکتر رضایی شریف آبادی، دکتر خسروی، دکتر فتاحی و دکتر غایبی. هر کدام سبکهای جالب و ویژه و البته علمی برای کار دارند و من از این بزرگواران یاد گرفتم چگونه داوری علمی و اصولی باید انجام شود. مثلاً یاد گرفتم که در داوری پایان نامه نباید شرم و حیا داشت! باید تعارف را کنار گذاشت و ضعفها را گفت و البته قوتها را هم مطرح کرد. یا اینکه لازم نیست روی حرف خود پافشاری کنید و بهتر است جلسه را به سمت یک گفتمان علمی ببرید که هم خود چیزی بیاموزید و بیاموزانید و هم دانشجویان از این جلسه علمی بهره بگیرند. به هرحال، هر جلسه داوری پایان نامه و هر مقاله ای که برای داوری برایم می فرستند درسی آموزنده برای من است و هر بار نکات تازه ای یاد می گیرم. ولی به هرحال، ضرورت برگزاری دوره های آموزشی راه و رسم داوری آثار علمی بسیار بسیار ضروری است.

/ 0 نظر / 180 بازدید