چو دزدی با چراغ آید...

چندی است که از طریق دوربین های اماکن اطرافمان سعی داریم که سارق بی وجدانی که حدود یک ماه است آسایش را از روح و روان خانواده مان ربوده شناسایی کنیم. مغازه خشکشویی کنار منزلمان خیلی با ما همکاری کرد. سه روز، از قرار روزی چهار ساعت می رفتم در مغازه شان و فیلم دوربین هایشان را وارسی می­کردم و سر آخر هم آن خلافکار را دیدم. اما چهره اش واضح نبود. به این فکر می کردم این فرد نمی تواند تنها باشد و حتماً همدست دارد. از طریق دوربین یک شرکت نیسان آبی را شناسایی کردیم ولی متاسفانه نمره ماشین مشخص نبود. مکان بعدی، حسینیه مجاور منزل بود که خیلی ساده و بی آلایش همکاری کرد ولی جز چند تصویر مبهم چیز خاص دستگیرمان نشد. دو منزل دیگر هم بودند که دوربین داشتند ولی آنقدر بد خلق و بد عنق برخورد کردند و اساساً هیچ همکاری نکردند که تنها امیدمان برای یافتن سارق از دست رفت. این دو همسایه از افراد متمول هستند ولی حیف که توفیق نداشتند که به همسایه خود کمک کنند تا سارق منزلشان را بیابد. به هر حال گاهی با خودم فکر می کنم که علم بهتر است یا ثروت؟! جوابش را هم برای خود می گویم که اندکی شعور!

تصویر دزد بی وجدان هم گذاشتم شاید دسترسی به اینترنت داشت و کالاهای مسروقه را پس داد. حداقل دوچرخه و کالسکه ملیکا کوچولو و مجموعه مقالات همایشها را پس بده!

/ 2 نظر / 117 بازدید