تلویزیون یک شبکه ای!

بچه که بودیم تلویزیون فقط دو کانال داشت، یک و دو! ساعت پنج عصر برنامه کودک شبکه اول شروع می شد و صبحها هم شبکه دو برنامه مخصوص کودکان را داشت. کودکی ما اینگونه سپری می شد. حالا که دیگر به میانسالی رسیده ایم و ملیکا کوچولوی ما دو سالش هست هنوز تلویزیون شبکه های محدودی دارد! آنهم فقط شبکه پویا! یعنی محکومیم فقط این شبکه را داشته باشیم. چند روزی که مریض و در منزل بستری بودم به خاطر ملیکا کوچولو ناگزیر بودم از شبکه پویا استفاده کنم  که سرش گرم باشد. تقریباً تمام شعرهای برنامه های پهلوانان پویا را حفظ شدم و حالا هم مجبورم که ملیکا را از مهدکودک به منزل بیاورم باید در تمام طول راه برایش از این شعرها بخوانم تا صحیح و سالم به منزل برسیم! این است که این روزها دیگر ساعت چهار عصر می آیم منزل چون ملیکا را در مهدکودک تا ساعت سه و نیم عصر بیشتر نگه نمی دارند. ولی احساس می کنم ملیکا اجتماعی تر شده از وقتی به مهد رفته. رفتارهای جالبی پیدا کرده مثل گفتن ممنون مامانی یا ممنون بابایی! خستگی کار را از تن آدمیزاد خارج می کند این فسقلی.


/ 5 نظر / 28 بازدید
internetcataloger

بهترین کار دنیا زندگی با کودکان و شعر خواندن و کارتن دیدن است. قدرش را تا می توانید بدانید.

internetcataloger

بهترین کار دنیا زندگی با کودکان و شعر خواندن و کارتن دیدن است. قدرش را تا می توانید بدانید.

internetcataloger

بهترین کار دنیا زندگی با کودکان و شعر خواندن و کارتن دیدن است. قدرش را تا می توانید بدانید.

internetcataloger

بهترین کار دنیا زندگی با کودکان و شعر خواندن و کارتن دیدن است. قدرش را تا می توانید بدانید.

internetcataloger

کاش این پرشین بلاگ از این سیستم مسخره کامنت گذاریش دست بر می داشت. همینطور از بین بردن تاریخ نوشته ها خیلی کار زشتیه. بدون زمان دقیق گویی آدم در زمان گم شده