بیست ساله شدید، امید که صد ساله شوید

زمان چقدر زود می گذرد. چقدر زود پیر می شویم. 20 سال پیش بود که اولین همایش علمی انجمن دانشجویان علم اطلاعات و دانش شناسی دانشگاه الزهرا کلید خورد. خاطرم هست اولین باری که برای این همایش مقاله فرستادم سال 1382 بود ولی نتوانستم در همایش شرکت کنم. بعدا در سال 1383 هم مقاله ای دیگر داشتم که دوستانم آقایان رحمان معرفت و فرشید دانش که الان دیگر دکتر هم هستند ارائه کردند. تا جایی که یادم هست مقاله بسیار بدی شد! برای همین خودم نیامدم و دوستان کار را ارائه کردند. سال 1384 بالاخره توانستم مقاله ای از پایان نامه کارشناسی ارشد خود را در این همایش ارائه کنم و این شد اولین حضور من. با قطار از اهواز امدم و یکراست رفتم به ده ونک. آن موقع ها خانم دکتر باقری مدیر گروه بود و یادم هست که در آن همایش کتابی از خانم دکتر اسدی گرکانی با عنوان واژه نامه های کتابداری به من هدیه داد. فکر میکنم دبیر آن همایش خانم زهرا بهرمن بود. بعد از آن دیگر اردیبهشت ماه هر سال شرکت در این همایش رسم دیرینه ای شد. سال 1386 اولین بار بود که همایش الزهرا دو روزه می شد و موضوعی بکر و جذاب در حوزه آرشیو. هنوز فکر میکنم مثل آن همایش پیدا نشده که این همه جمعیت و این همه ایده در حوزه آرشیو مطرح شود. سالها یکی پس از دیگری گذشت و کم کم از دانشجویان خود می خواستم مقالات خود را در این همایش بفرستند و مشارکت کنند. این همایش شد یک برند. برند ماندگار. یک حرکت منسجم و حساب شده که هر سال بنیان خود را حفظ می کند. امروز 20 سال از نخستین روزی که این همایش پا گرفت گذشته است. از صبح درگیر مراسم تشییع یکی از اساتید دانشگاه خودمان بودم و بعد کلاس روش تحقیق. بعد از کلاس به سرعت خودم را به همایش رساندم تا دین کوچک خود را به این همایش ادا کرده باشم. دیدن چهره های استادان پیشکسوتم باعث می شد در ذهنم خاطره بازی کنم و خود بخود دلم بگیرد و لجم بگیرد از این زمان که اینقدر سریع می گذرد و اینقدر سریع گردپیری را روی صورتمان می پاشد. اینکه از تک تکشان چه چیزهایی آموختم و آیا واقعاً شایسته آن هستم که آموخته های خود را به شاگردانم بیاموزم؟ دلم قرص است که دانشجویان این پرچم را زمین نمی گذارند و حتماً این همایش چهل سالگی خود را نیز خواهد دید. متاسفانه نشد تا انتهای همایش بمانم و برای برخی کارهای اجرایی باید برمیگشتم دانشگاه. ولی برای همه این دانشجویان پرشور و استادان حامی شان آرزوی توفیق می کنم و از خداوند می خواهم همیشه مستدام و جاودان باشند.

/ 0 نظر / 171 بازدید